Van 3-1 naar 5-5: Gastel geeft het weg en pakt het terug.

Vandaag mocht Gastel 3 aantreden tegen Hoeven 2, de hekkensluiter met nul punten. Een wedstrijd die op papier weinig problemen zou moeten opleveren — maar juist dát soort affiches brengt risico’s met zich mee.

Gelukkig kon Gastel vandaag weer beschikken over Robin, Pascal en Yordi, mannen die direct voor extra impulsen zorgen. Afwezig waren Niels, Rob en Ernson vanwege blessures. Mallee ontbrak wegens een uitje van de brouwerij. Hij valt misschien niet altijd op, maar als hij er niet is, merk je het meteen.

Na de klinkende zege op Rood-Wit vorige week was het opnieuw Gertjan die de voorbespreking mocht verzorgen. Hij opende met: “Het is gewoon jammer dat Rein er niet is. Niet om hem af te zeiken, maar om hem complimenten te geven voor vorige week.” Ook al was hij er niet, zijn naam viel toch weer. Dan ben je toch een grote speler.

Na het doornemen van de opstelling werd duidelijk dat Koen vandaag mocht vlaggen. Niet zijn favoriete positie, dat was al snel duidelijk. Met frisse tegenzin en een stevige zijwind hanteerde Moerland uiteindelijk de vlag ter ondersteuning van scheidsrechter P. Helmink.

Tijdens de warming-up viel op dat Hoeven met een jongere ploeg was afgereisd dan eerder dit seizoen. Er werden pionnen uitgezet en fanatiek trap-pass-oefeningen gedaan. Corné riep de groep bijeen en waarschuwde nogmaals: geen onderschatting, scherpte vanaf minuut één.

Die boodschap leek aan te komen. Na vijf minuten stond de 1-0 al op het bord. Een voorzet van Bert belandde via een kluts in de zestien voor de voeten van Thijn, die koelbloedig afrondde. Zes minuten later was het opnieuw raak: Niek de Vos schiet een corner van Luc binnen voor de 2-0.

Gastel startte scherp en benut­te de kansen die het kreeg. Met de wind tegen bleef het daarbij; anders had het zomaar 3-0 kunnen staan. Pascal probeerde het met zijn handelsmerk — van grote afstand uithalen. De bal werd vanaf zo’n dertig meter gelanceerd, de keeper stond op de rand van de zestien, maar de wind blies de poging uiteindelijk in diens handen.

Waar vorige week sluitpost Ruud Gastel nog vlak voor rust redding bracht, sloeg Hoeven ditmaal wél toe voor de thee: 2-1.

Richting de rust meende de keeper van Hoeven nog even te moeten melden dat Van Caam “geen bal wist te raken”. Helaas voor hem trof hij precies de verkeerde. Van Caam is namelijk iemand die zijn mond minstens zo soepel gebruikt als zijn voeten. Bovendien totaal ongevoelig voor commentaar van buitenaf. Vraag het de laatste twaalf trainers van Gastel 1 maar; die kunnen inmiddels een boek schrijven over discussies die begonnen bij een simpele warming-up en eindigden in de kantine.

In de rust nam Corné — in tegenstelling tot de voorbespreking — zelf het woord. Zijn eerste analyse was kort maar krachtig: “Het is kut.” Daarna volgde een genuanceerdere toelichting. Tevreden was de staf allerminst, ondanks de voorsprong.

Kort na rust profiteerde Gastel van een fout achterin bij Hoeven. Een mislukte terugspeelbal zette Pascal één-op-één met de keeper. Hij faalde niet en bracht de stand op 3-1. Een comfortabele marge, zo leek het.

Maar wat comfortabel oogde, werd in korte tijd volledig uit handen gegeven. Gastel stapelde persoonlijke fouten op, posities werden losgelaten, communicatie ontbrak. Hoeven rook bloed en draaide de 3-1 achterstand om in een 3-5 voorsprong. In die fase viel ook Niek de Vos geblesseerd uit. Op het eerste gezicht een serieuze blessure. Mocht dit het einde van zijn seizoen betekenen, dan is het wel zijn eerste seizoen zonder kaart.

Drie keer kwam Hoeven één-op-één met onze minst gepasseerde keeper van de competitie. Drie keer ging het mis. Wie Ruud kent, weet dat hij zoiets niet loslaat. Naar verluidt is er diezelfde avond nog een extra één-op-één-sessie ingepland, in huiselijke sfeer, zonder publiek maar met volledige toewijding.

Gastel herpakte zich en vond via een corner van Luc opnieuw de aansluiting. Pius werkte de 4-5 binnen — standaardsituaties blijken de laatste weken een serieus wapen. Niet veel later viel ook de 5-5. Een schot van Pascal spatte uiteen op de lat, Yordi reageerde attent, legde af, en Thijn schoof listig binnen in de verre hoek.

Waar vorige week Ernson nog een gooi deed naar een podiumplek met een salto, was het vandaag Robin die met een spagaat hoge ogen wilde gooien. Helaas bleek ook hij meer voetballer dan atleet; de actie eindigde in een blessure.

Met nog tien minuten op de klok zette Gastel aan voor de winnende treffer, maar het kon geen vuist meer maken. Eindstand: 5-5 tegen de hekkensluiter, die daarmee zijn eerste punt van het seizoen pakte.

Na afloop bekende Pascal dat hij voor het eerst in vier jaar moest wassen. Was hij al die tijd vrijgesteld, vergeten, of stond het in zijn contract? Hoe dan ook: in zijn laatste seizoen zal hij dat recht moeten trekken.

En ja, na afloop viel opnieuw de naam van Rein… Er werd “off the record” gesproken, dus laten we het daar maar bij houden.