Zondagochtend. Het soort ochtend waarop normale mensen nog slapen, maar waarop Ut Zeuvende alweer fris en fruitig (of in ieder geval aanwezig) richting Meilust vertrekt. Tegenstander: DOSKO 5. Locatie: veld 2, waar de lijnen scheef staan en de warming‑up bestaat uit mopperen over hoe verschillende tenues van de tegenstander er uit zien. Maar vandaag werd er geschiedenis geschreven. En niet zo’n klein beetje ook.
De wedstrijd was een Jelle‑show met assist‑kunst van de Witte Brobbey en Witte Jonas. Vanaf minuut één was duidelijk dat DOSKO 5 geen antwoord had op de stormram die Jelle heet.
Binnen no‑time lag de 0–1 erin: Jelle, op aangeven van Witte Brobbey, die met een steekpass kwam waar Frenkie de Jong nog een week van zou glimlachen. Na de rust volgde snel de 0-2 een prachtige bal van Ronald, Dennie die hem bewust ontweek en Brobby die de bal na dat hij de lijn gepasseerd was als nog een knikje gaf. De 0–3 volgde snel. Dit keer was het Witte Jonas die een voorzet afleverde die zo strak was dat je er een pakketje mee had kunnen verzenden. Jelle hoefde alleen nog maar binnen te tikken en dat deed hij uiteraard.
In de 2e helft maakte Jelle zijn hatrick compleet. Gastel in extase. De grensrechter van DOSKO vroeg zich af of buitenspel überhaupt nog bestond.
Historisch moment: nieuwe vader‑zooncombi
Alsof de overwinning nog niet bijzonder genoeg was, gebeurde er iets unieks in de geschiedenis van SC Gastel 7: Er werd een nieuwe vader‑zooncombinatie geboren.
Met Santi op doel, die keepte alsof hij al 20 jaar onder de lat stond, kon Crimi eindelijk zijn glorieuze rentree maken (met dank aan het uitvallen van Edje die nog last had van de jaren 90's party). Mét aanvoerdersband. Mét autoriteit. En vooral: als één van de weinigen die shirt nummer 7 nog past.
De emoties waren voelbaar. De trots was groot. De foto’s zijn waarschijnlijk mislukt, maar het moment blijft. Een wat oudere invaller zorgde voor tijd voor een bijzonder fotomoment, al werd deze hint niet begrepen. De vele vuile meters naast de lijn werden niet gewaardeerd. De laatste minuten waren vooral genieten. Gastel tikte de bal rond alsof het Barcelona 2011 was, maar dan met meer bier in het bloed. DOSKO probeerde nog wat, maar Santi keepte alles tegen wat richting het doel kwam, behalve de prachtig ingeknikte goal van d'n Heilige.