Op het Sportpark Paradijs bij WDS schittert vooral leidsman Dhr. F.Z. Mathilda

Gastel 3 mag vandaag om 10.00 uur aantreden in Breda. Verzamelen om 08.30 uur, dus voor Ruud ging de wekker iets eerder dan de rest van de week. Het voordeel van dit tijdstip: Rein zorgde voor een aantal warme worstenbroodjes. Daarmee was het eerste hoogtepunt van de ochtend alvast een feit.

WDS, dat de laatste drie wedstrijden heeft gewonnen, mag zeker niet onderschat worden. In Gastel werd eerder maar nipt gewonnen. Vanuit de staf werd bovendien extra aandacht gevraagd voor het bewegen zonder bal, iets wat er de afgelopen wedstrijden te vaak aan ontbrak.

Nog vóór de aftrap ontstond er een bijzonder moment. De leidsman van vandaag riep de selectie van Gastel 3 bijeen voor zijn eigen wedstrijdbespreking. Met 15 jaar ervaring en slechts vier gele kaarten profileerde hij zich als de beste scheidsrechter van West-Brabant. Een indrukwekkend gemiddelde waar menig scheidsrechter jaloers op zou zijn. Zoals Niek de Vos droog opmerkte: “Laat ons dat over 90 minuten maar bepalen.” Leider Gertjan keek het tafereel vanaf de zijlijn aan en concludeerde: “Dit bevalt me niet.” Dat bleek een vooruitziende blik.

De eerste helft start met een laaghangende zon recht in het gezicht van Gastel. Na tien minuten krijgt Gastel een discutabele corner nadat Pius met een fraaie dieptepass Tijn wegstuurt. De corner wordt afgeslagen, maar Rein verovert de bal, brengt hem opnieuw voor en Yordi schuift de 0-1 binnen.

De wedstrijd gaat daarna gelijk op. WDS maakt het Gastel lastig met middenvelders die fanatiek diepgaan en weer aansluiten. Het duel wordt fysieker, maar de donkere Bas Nijhuis uit West-Brabant kiest voor zijn eigen interpretatie van het spel: weinig fluiten, veel voordeel en het inmiddels vertrouwde “allebei”. Hij lijkt vastberaden zijn reputatie — vier gele kaarten in vijftien jaar — koste wat kost te beschermen.

Door het uitblijven van duidelijke grenzen zoeken de ervaren leiders van Gastel in de rust de scheidsrechter op met de boodschap: “Laat het niet uit de hand lopen” en “Fluit gewoon voor overtredingen.” Met een brede glimlach reageert hij: “Bedankt voor de feedback, collega’s.”

Tijdens de theepauze lijken die woorden in de kleedkamer naast hem te zijn blijven liggen, want in de tweede helft vervolgt hij vrolijk zijn repertoire met “allebei”, “minder emotie” en “laat de bal rollen”.

WDS komt op 1-1, mede doordat een duel voorafgaand aan het doelpunt — waarbij Stefan opzichtig aan zijn shirt wordt getrokken — wederom wordt beoordeeld als “allebei”. De irritaties lopen op. Gastel praat zichzelf uit de wedstrijd en probeert zich er vervolgens weer in te vechten. Na de zoveelste schop, ditmaal op Koen, is het Rein die verhaal gaat halen. Dat levert de scheidsrechter zijn vijfde gele kaart in zijn carrière op. Dit soort momenten weet hij dan weer wél te bestraffen.

Even later vragen de verdedigers van WDS of onze nummer 17, Pascal, misschien gewisseld kan worden — voornamelijk vanwege zijn commentaar op alles wat beweegt. Wanneer WDS vervolgens op 2-1 komt, lopen de frustraties verder op. Aan beide kanten, al voelt dat met een voorsprong toch net iets anders. Niet veel later wordt nummer 17 alsnog van het veld gestuurd wegens aanhoudend commentaar op de leiding (penningmeester, letten we op…?).

Ervaren middenvelder Bert van Dongen vat het treffend samen: “Allemaal jammer.” Doelend op het tijdstip, de scheidsrechter, het resultaat en ons eigen spel.