Gastel 3 onderuit, DSE kampioen

Het gehavende Gastel 3, dat het vandaag moet doen zonder Robin, Niels, Luc, Rob, Rein en Ernson, reist op donderdagavond af naar Sint Willebrord. Gelukkig zijn Sven en Joey bereid om aan te sluiten, waardoor Gastel 3 toch met 12 man op pad kan.

Gastel start met Koen en Sven centraal achterin als gelegenheidsduo. Twee spelers die daar vaker hebben gestaan, maar zelf liever wat hoger op het veld spelen. De staf moet creatief zijn en deze opzet lijkt goed uit te pakken. Gastel komt niet in de problemen en Ruud beleeft een rustige eerste helft.

Na 30 minuten komt Gastel verdiend op voorsprong. Rood-Wit verspeelt achterin de bal en lanceert daarmee onbedoeld Pascal van Caam. Hij tekent met een fraaie boogbal over de keeper voor de 0-1.

Na rust ontstaat een ander spelbeeld. Gastel kan, door het beperkte aantal spelers, niet doorwisselen, terwijl Rood-Wit dit wel kan. Mede door deze wissels krijgt de thuisploeg meer grip op de wedstrijd en weet het de 1-1 te maken. Bij deze goal klinkt er gejuich vanaf de tribune: de selectie van DSE blijkt aanwezig te zijn. Bij puntverlies van Gastel zou DSE officieel kampioen zijn.

Binnen een kwartier na rust krijgt Rood-Wit een penalty met de nadruk op “krijgt”. Er was al twijfel of er überhaupt sprake was van een overtreding, maar zeker is dat deze buiten het strafschopgebied werd gemaakt. Na appèl vanaf de tribune en bank wijst de scheidsrechter, tot ieders verbazing, vanaf de middencirkel naar de penaltystip.

Het is René’ke, een maat van onze Nicky, die de bal neerlegt en het cadeautje uitpakt. Wij rekenden nog even op wat onderlinge gunfactor, maar René’ke blijkt zijn sociale leven toch vooral in Etten te hebben liggen…

De scheidsrechter van dienst, die in de eerste helft nog nauwelijks opviel, weet na rust alsnog de hoofdrol op te eisen. Na de discutabele penalty en het laten staan van onze vlagger met de uitleg “in mijn ogen was het geen buitenspel” weet hij Pascal ook nog met geel van het veld te sturen. Met de woorden: “ik heb jou nu drie keer gewaarschuwd, ik ben je kotsbeu.” Iets wat wij ons ergens ook wel konden voorstellen…

Gastel gaat in het laatste kwartier nog vol voor een punt en trekt ten aanval. Waar Gastel aandringt, is het echter Rood-Wit dat in de counter toeslaat en de 1-3 maakt. Kort daarna fluit de scheidsrechter af en kan DSE, juichend en zingend, het kampioenschap vieren op de verder lege tribune van Rood-Wit.

Op naar een zondag zonder voetbal. Vroeger werd er nog gelachen als iemand voorstelde om te trainen. Eén dag waarop het trainingspak wél aangaat, maar vooral om horizontaal door te brengen op de bank of in de tuin. Tegenwoordig is het een zondag waarop spelers de marathon van Rotterdam lopen… is dit de toekomst, het nieuwe derde??